Hodowla żółwi lamparcich

Nie tak dawno temu – mimo iż wydaje się być to oklepane lub mało profesjonalne – czworonogi egzotyczne, w warunkach mieszkaniowych, hodowali jedynie zapaleńcy i specjaliści danej odmiany. Dzisiaj, gdy w każdym sklepie zoologicznym bez kłopotu nabyć można nietypowego czworonoga z rodziny stworzeń mniejszych – dowolny Kowalski może zafundować dla siebie prywatne terrarium, akwarium czy prywatny wybieg. Ku rozpaczy, wymienieni Kowalscy zdają się nie pamiętać przy tym, iż modne, egzotyczne gatunki potrzebują specjalnych warunków. I nie chodzi w takim przypadku bynajmniej o wyposażenie akwarium w orientalne lub afrykańskie krzewy, lecz o umożliwienie zwierzakowi warunków życiowych oraz szczególnie przybliżonych do tych, w których przebywał na wolności. Wspaniałym przykładem wyjątkowo modniejszego, egzotycznego pupila, jaki jednocześnie znacznie rzadziej występuje w środowisku naturalnym, a coraz częściej zjawia się w mieszkaniowych hodowlach może być żółw lamparci – szczególny gatunek, który zamieszkuje ogromne, afrykańskie sawanny. Żółw lamparci to jeden z najokazalszych, pojawiających się na Czarnym Lądzie typów pupili tego rzędu. W naturalnym biotopie, czworonogi te mogą osiągnąć do 60 centymetrów wielkości i ważyć ponad 35 kilogramów. Liczby wielkości idą w łącznie z długością życia, gdyż żółw lamparci jest w stanie żyć nawet sto lat. Niestety, hodowany w niewoli – między innymi na skutek błędów z karmieniem - żółw lamparci prawie nigdy dożywa znacznego wieku. Ponadto, niedoświadczeni sympatycy takiego rodzaju często czują się zaskoczeni znacznym wzrostem gada.

Psy myśliwskie

Psy od początku kontaktów z człowiekiem pomagały mu w polowaniach. Przez wieki wykształciło się wiele szlachetnych ras, które służyły jedynie do tych celów. Szlachta polska niezwykle kochała psy i szkoliła je głównie do polowań. Już w czternastym wieku psy myśliwskie były tak cenne dla właściciela, że prawo stosowało wobec złodziei bardzo drastyczne kary. Najwspanialszymi psami myśliwskimi są charty. Zwinne, szybkie, bezlitosne dla gonionej zwierzyny, nie znają pojęcia zmęczenia. Gonią zwierzę aż do skutku. Są jednocześnie bardzo niezależne i z trudem przystosowują się do poleceń właścicieli. Najodważniejszymi psami myśliwskimi są teriery, nazwane tak przez Rzymian, chociaż wywodzą się z Anglii. Chociaż są obecnie głównie psami towarzyskimi, dawniej były specjalnie szkolone, by polować na zwierzęta kryjące się w norach, np. na borsuki, lisy, szczury. Teriery były tak odważne, że zapuszczały się w ciemne i wilgotne nory, by na terytorium wroga toczyć z nim śmiertelną walkę. Do innych psów myśliwskich można zaliczyć wyżły, szpice i rotrievery. 

Psy obronne

Pies od początku był przygotowywany przez ludzi do obrony i stróżowania. Psy takie są dość duże, mocno zbudowane, jednocześnie są niezwykle posłuszne człowiekowi, reagują błyskawicznie na wszystkie jego komendy. Wobec dzieci wykazują duża dozę cierpliwości i pobłażania. Zdają sobie sprawę ze swojej siły, dlatego istoty, które uważają za słabsze traktują spokojnie. Warto, by taki pies miał silnego przywódcę w domu, inaczej to on będzie starał się przejąć kontrolę nad „stadem”, które według siebie powinien bronić. Psy są te często używane jak czworonogi stróżujące i broniące domu. Doskonale potrafią wyczuć niebezpieczeństwo i z oddaniem bronią swojego gospodarstwa. Nieodpowiednio prowadzone mogą stać się niebezpieczne. Jednym z popularniejszych przedstawiciel rasy obronnej jest doberman, wytrzymały, inteligentny i odważny. Wywodzi się z Niemiec, tam były używane jako psy policyjne i stróżujące. Wymagają zdecydowania i „twardej”  ręki w hodowli. Równie trudną i wymagającą rasą są bulteriery. Świetnie zbudowane, umięśnione, potrafią być bezwzględne. Dawniej używano ich jako psy do walki z bykami i innymi psami na arenach. Obecnie są głównie psami obronnymi.

Psy pasterskie

 

Psy zaganiające itd....

 

Człowiek potrzebował pomocy przy pilnowaniu stad zwierząt, dlatego wykorzystał psy, które szybko się uczą, są bardzo inteligentne i posłuszne. Posłuszeństwo jest istotne, bo pies pasterski musi reagować natychmiast na wszystkie polecenia, inaczej nie będzie z niego żadnego pożytku. Czasami pilnują i bronią stada nawet wtedy, kiedy nie ma przy nich człowieka. Do psów pasterskich zlicza się np. owczarki, które są bardzo inteligentne i oddane. Ponieważ łatwo je wyszkolić, cieszą się wielkim uznaniem wśród hodowców. Do psów pasterskich zalicza się też bernardyny. My je znamy raczej jako psy, które pomagały ratować życie ludzi, uwiezionych pod lawinami. Ich nazwa wywodzi się od mnichów zamieszkujących klasztor św. Bernarda. To oni trzymali w klasztorze psy tej rasy i zajmowali się ich hodowlą. Psy te należą do jednych z największych i najcięższych. Są przy tym bardzo łagodne i cierpliwe. Nadają się idealnie jako towarzysze zabaw dzieci. Niestety ich wielkość i ślinotok sprawiają, że nie nadają się to hodowania w blokach. Potrzebują też wiele przestrzeni życiowej.



You are visitor no.

Make your free website at Beep.com
 
The responsible person for the content of this web site is solely
the webmaster of this website, approachable via this form!